Home > ΑΠΟΨΕΙΣ > Ζούμε στον κόσμο της πληροφορίας… Ε και;

Ζούμε στον κόσμο της πληροφορίας… Ε και;

Ζούμε στον κόσμο της πληροφορίας. Κάθε τι που γίνεται σε μια γωνία του κόσμου και χαρακτηρίζεται άξιο αναφοράς, μεταδίδεται από δορυφορικά πιάτα, κεραίες, καλώδια μέχρι να φτάσει στα αυτιά μας και τα μάτια μας. Όπως μια πληροφορία κρίνεται άξια αναφοράς ή όχι, κατά τον ίδιο τρόπο δέχεται την απαραίτητη επεξεργασία ώστε να βγει στον “αέρα”.

Τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας στις περισσότερες περιπτώσεις περνούν μέσα από κανάλια διαμεσολάβησης. Διαμεσολαβητές είναι τα Μ.Μ.Ε., τα sites και τα blogs που έχουν αποφασίσει να “μεταδίδουν” τα γεγονότα. Αυτοί οι διαμεσολαβητές είναι γνωστοί ως “η τέταρτη εξουσία”. Αυτό σημαίνει πως θα έχουν μια χ ή ψ σχέση με τις υπόλοιπες εξουσίες. Επομένως, η διαχείριση των πληροφοριών δε γίνεται από μια ομάδα δημοσιογράφων που έχει ως στόχο την ενημέρωση του κόσμου αλλά, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, διαμορφώνεται η ενημέρωση έτσι ώστε να αποπροσανατολίζει και να αλλάζει τις ισορροπίες στην εσωτερική βαρύτητα της κάθε είδησης. Με αυτόν τον τρόπο, λίγο-πολύ, διεξάγεται η κεφαλαιοκρατική προπαγάνδα.

Ζούμε, λοιπόν, στον κόσμο της πληροφορίας. Έναν κόσμο όπου η ποσότητα των πληροφοριών είναι τεράστια. Πριν μάθουμε τι ακριβώς έγινε για κάτι, μια νέα πληροφορία έχει έρθει και η προηγούμενη οδηγείται στη λήθη. Το πλήθος των πληροφοριών, η συσχέτισή τους -όσον αφορά το χρόνο που παρουσιάζονται- και η ποιότητά τους είναι τέτοια που συνήθως το άτομο καταλήγει παθητικός θεατής. Αυτό σηματοδοτεί την έναρξη της μη δράσης. Το άτομο, ανήμπορο να αντεπεξέλθει στο πλήθος της πληροφορίας, αρχικώς δεν προλαβαίνει να αντιληφθεί και ακολούθως δεν καταλαβαίνει ποιος και γιατί. Παρ’ όλα αυτά, ξέρει πολύ καλά το πού, το πώς και το πότε. Ή τουλάχιστον θα τα ξέρει μέχρι την επόμενη πληροφορία.

Η καθήλωση και η αδράνεια σίγουρα βολεύουν την κυριαρχία. Αλλά η ερώτηση είναι η εξής: Πώς μπορεί το άτομο να δράσει; Το ευτυχές της υπόθεσης είναι πως σε αυτή τη χρονική περίοδο δε βρισκόμαστε στο μηδέν. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που παράτησαν την παθητικότητα ή αρνήθηκαν να γίνουν μέρος αυτής από νωρίς. Αυτοί μπορεί να εκφράζονται ως ατομικότητες ή συλλογικότητες και να ασχολούνται με επιμέρους κομμάτια -μικρότερα ή μεγαλύτερα- ενός ευρύτερου φάσματος πληροφοριών…

Εδώ έρχεται η δεύτερη ερώτηση: Για τι πράγμα να δράσει κανείς; Αυτό το ερώτημα εξαρτάται από τη συνειδητοποίηση του ατόμου. Εφόσον, το άτομο αποδεχτεί τον εαυτό του ως μέλος μιας κοινωνικής ομάδας[1], θα ήταν θεμιτό να αντιλαμβάνεται τις πληροφορίες με κάποια κριτήρια που καθορίζονται από τη φύση της ίδιας της κοινωνικής ομάδας. Επομένως, η τελευταία πρόταση της προηγούμενης παραγράφου μπορεί να ξαναγραφτεί: “Αυτοί μπορεί να εκφράζονται ως ατομικότητες ή συλλογικότητες και να ασχολούνται με επιμέρους κομμάτια -μικρότερα ή μεγαλύτερα- ενός ευρύτερου φάσματος πληροφοριών, που αξιολογούνται με βάση την κοινωνική ομάδα όπου ανήκουν.” .

Η διαχείριση των πληροφοριών από τη μεριά μας πρέπει να ψάχνει το ποιος και το γιατί που σε κάθε πληροφορία δύσκολα διακρίνεται. Εδώ, η ύπαρξη συλλογικότητας είναι σημαντική. Εφόσον μια συλλογικότητα αποκτήσει έναν κοινό τόπο -ιδεολογικό, ιστορικό, πολιτικό κ.α.- μπορεί η από κοινού επεξεργασία των πληροφοριών να βγάζει τα “ποιος” και “γιατί” αν όχι πιο εύκολα, σίγουρα με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη για το αποτέλεσμα. Γιατί στον κόσμο της πληροφορίας, η πληροφορία δεν περιέχει το νόημα της. Και με το νόημα στα χέρια μας αντιλαμβανόμαστε και το τι έγινε και το τι θα γίνει και το πού θα βρεθούμε -εμείς και άλλες κοινωνικές ομάδες.

Ζούμε στον κόσμο της πληροφορίας… ε και;

[1] Η “κοινωνική ομάδα” ίσως και να μην είναι η καλύτερη ονομασία για ένα σύνολο διότι μπορεί να παρεξηγηθεί, π.χ. ότι μια ομάδα που βλέπει ταινίες ή που δημιουργεί ταινίες, σε ένα αφαιρετικό πλαίσιο, είναι κοινωνική ομάδα που μπορεί να βλέπει τις πληροφορίες από τη μεριά της. Μπορεί μια κινηματογραφιστική ομάδα να αξιολογεί τις πληροφορίες με βάση τη φύση της; Έλα μου ντε! Ίσως ως δευτερεύουσα ομάδα μιας ή περισσότερων ομάδων που έχουν ήδη αντιληφθεί τη θέση τους στην ευρύτερη κοινωνία. Επομένως, η κοινωνική ομάδα που ειπώθηκε δεν μπορεί να είναι μια οποιαδήποτε ομάδα αλλά μια ομάδα με ταξικά χαρακτηριστικά και ταξική συνοχή.

Advertisements
Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: