Archive

Archive for the ‘ΔΡΩΜΕΝΑ’ Category

Για τους δικούς μας κόσμους

Σίγουρα είναι ως έναν βαθμό λυπηρό που το κράτος καταστρέφει κάποια από τα εγχειρήματα του αναρχικού/ελευθεριακού/αυτόνομου χώρου. Τα παρακάτω είναι αφιερωμένα στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που τα τρέχουν και τους/τις τρέχουν.

Ας μην ασχοληθούμε με την ιστορία των καταλήψεων, των στεκιών και γενικά των χώρων που χτυπιούνται από το κράτος. Αυτή τη στιγμή δεν είναι ώρες για μοιρολόγια. Και στον πόλεμο δε γίνεται να πέφτεις στα σκοτεινά σημεία του συναισθήματος για αυτά που χάνεις.

Είναι χρέος -από εμάς για εμάς- όχι απλά να μην πέσουμε σε κατάθλιψη αλλά για άλλη μια φορά να δηλώσουμε πως οι μικρές μας αντιστάσεις -ως χώροι, ως υπάρξεις- παραμένουν ζωντανοί. Κυνηγούν ντουβάρια, τοίχους και υπόγεια μόνο και μόνο γιατί αυτά είναι το νόημα για εκείνους. Έτσι γέμισαν τις πόλεις με τσιμέντο, μπάζωσαν τα ρέμματα, καθάρησαν την πόλη και στείλαν τα σκουπίδια της αλλού. Δεν γνωρίζουν από ομορφιά· φυσική και απλή. Ανθρωπιά; Ούτε.

Είμαστε, λοιπόν, ένοχοι. Για πάντα; Για πόσο; Όσο υπάρχουμε και δεν το βάζουμε κάτω. Όσο παλεύουμε για τη γη και την ελευθερία. Όσο διεκδικούμε ζωή για όλους και όχι για εκλεκτούς. Για έναν κόσμο όπου δικαιοσύνη δεν είναι άνθρωποι που καταδικάζουν αφ’ υψηλού. Που κάποιοι άλλοι βγάζουν το “ψωμί” τους χτυπώντας άλλους γιατί έτσι διέταξε ο διμοιρήτης.

Είπαν: “οι ιδεολογίες πέθαναν, νόημα έχει η αγορά”. Μας κυνηγούν ακόμα όμως. Γιατί οι ιδέες είναι αθάνατες. Πυρίμαχες και άθραυστες. Και θα παραμείνουν. Δεν υπάρχουμε επειδή έχουμε σημαίες, μάυρες και μαυροκόκκινες, με αστέρι και αλφάδι. Υπάρχουμε γιατί είμαστε ζωντανοί όπου και να βρισκόμαστε.

Συντροφικά και αλληλέγγυα.

Categories: ΔΡΩΜΕΝΑ

Θα χάσουμε τα πάντα αν δεν τα δώσουμε όλα

Η κατάσταση πάει κι άλλο κάτω. Μπορούμε να φάμε κι άλλα σκατά. Μπορούμε ακόμη να περιμένουμε το θάνατο με υπομονή. Μπορούμε χίλια δυο. Το θέμα είναι το δύσκολο. Να αντισταθούμε σθεναρά. Δυναμικά.

Η κατάσταση, λοιπόν, λέει: “μάγκες, την πατήσατε. Τώρα κάνουμε κουμάντο εμείς.” . Ε, όχι φασίστα. Θα σου τρίψουμε τη μούρη στο χώμα. Θα σε πατήσουμε να γίνεις όντως ασπόνδυλο μπας και προσφέρεις κάποια στιγμή σε κάποιον άλλο οργανισμό κάτι καλό. Δε θα γίνεις ανεχτός.

Και πώς; Εκεί μας θέλω! Δράση μάγκες. Έχουμε πόλεμο όχι αστεία. Πλέον είναι τέρμα ρεαλιστικό. Δεν το λέω με τη χαρούμενη ματιά που υπήρχε όταν παιζόταν κυνηγητό με τους μπάτσους. Εδώ, θα πεθάνει κόσμος. Όποιος κάτσει στο σπίτι, σύντομα θα του χτυπήσουν την πόρτα. Σύντομα θα τον εκβιάσουν. Ρουφιάνος μπορεί να γίνει να μη χάσει τη γλύκα.

Η γη μας χωράει όλους. Δε χρειαζόμαστε εκκαθαρίσεις για τις βρώμικες δουλειές του κεφαλαίου, των κρατών και των παρατρεχάμενών τους. Δεν γίνεται να ανεχτούμε ηλίθιους και άξεστα σιχαμερά ανθρώπομορφα κτήνη, μπάσταρδα όπως όλοι μας από χίλιες δυο φυλές να μας μιλάνε για το δήθεν καθαρό αίμα των ελλήνων, των γάλλων, των ιταλών, των κατά τόπους ντόπιων.

Θα χάσουμε τα πάντα αν δεν τα δώσουμε όλα.

Δε γίνεται να μιλάμε στο θεωρητικό. Δεν θα περιμένουμε να αφυπνηστούν οι μάζες. Δε θες τον φασισμό πάνω από το κεφάλι σου; Να η minimum συμφωνία. Και πάνω σε αυτή, δράσεις. Να τους τσακίσουμε. Δε θα πεθάνει μόνος του ο φασισμός, τσάκισέ τον.

Μέσα σε αυτόν τον αχταρμά που θα δημιουργηθεί, θα ξεπηδήσουν τα παλιά μα και τα καινούργια. Θα αναγκαστούμε να χτίσουμε πιο γρήγορα τις δομές που έχουμε φανταστεί και μάλιστα πιο στιβαρές από όσο μπορεί να περιμένουμε. Έτσι ναι, γίνεται.

Αντίσταση, αντίσταση, αντίσταση. Γιατί όταν αντιστεκόμαστε, γεννιέται η αλληλεγγύη, επιβιώνει η αξιοπρέπεια.

Θα χάσουμε τα πάντα αν δεν τα δώσουμε όλα.

Πολύ λίγα λόγια για το φασισμό

Κοίτα τώρα που θα καταλήξει το εκλογικό πανηγύρι να μπει στο κέντρο του ενδιαφέροντός μου. Αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Η αλήθεια είναι πως όποιος σοκαρίστηκε με τα ποσοστά της φασιστικής γκρούπας μάλλον στην κοσμάρα του ήταν.

Και γιατί να το περιμένει κανείς; Διάφοροι λόγοι. Όταν έχει έναν Καρατζαφύρερ να κάνει ντρίπλες χάνοντας την μπάλα, από τη μία με τον λαϊκισμό που χρησιμοποίησε και από την άλλη φιλελεύθερος τη μια και σοσιαλιστής την άλλη, προς τα κάπου πρέπει να κινηθεί το ποσοστό που απογοήτευσε. Και η εποχή είναι για ακραίες λύσεις, επομένως το φασιστόκομμα πήρε αρκετές ψήφους από εκεί. Ένας άλλος λόγος είναι η απουσία του αντιφασιστικού κινήματος από την προπαγάνδιση των ιδεών του πέραν του χρονικού ευκαιριακού και επίκαιρου.

(Ναι υπάρχει κενό μέχρι την από κάτω παράγραφο αλλά αν κάνεις μια μικρή παύση θα τη βρεις την άκρη)

Όσοι, λοιπόν, νιώθουν την απειλή του ολοκληρωτισμού πιο κοντά, καιρός είναι να αντιληφθούν πως είναι εδώ, χρόνια τώρα. Και δεν έχει σκοπό να περάσει και να μας αφήσει σε κάποια ησυχία στο σύντομο ή μακρινό μέλλον. Πρέπει εμείς να τον συντρίψουμε. Είτε φοράει τη σβάστικα, είτε φοράει το ευρώ, είτε φοράει κι αυτός δεν ξέρει τι. Γιατί το ζήτημα δεν είναι να ξεμπερδέψουμε με τον φασίστα της διπλανής πόρτας και να αφήσουμε του πάνω ορόφου ανέγγιχτο.

Και μιας και λέμε ή παραπονιόμαστε πως μόνο γύρω από το αντιφασιστικό τα βρίσκουμε, είναι και καιρός να το δούμε πιο σοβαρά γιατί ο ολοκληρωτισμός δε φαίνεται να αστειεύται.

ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
!από όπου κι αν προέρχονται!

Categories: ΔΡΩΜΕΝΑ

Μια σύντομη παρέμβαση για τα γεγονότα που ζούμε

Η ουσία είναι η εξής: Θα πρέπει οι αριστερές παρατάξεις και κόμματα να αφήσουν αυτούς τους αγώνες να αναπτυχθούν. Αυτοί, οι σημερινοί αγώνες, είναι αυτόνομοι. Πηγάζουν από τις ίδιες τις ανάγκες των ανθρώπων που δρουν μέσα σε αυτούς. Ως οργανωμένοι αριστεροί, είναι σίγουρα θεμιτό -όποτε και αν μπορούν και το συμφωνήσουν αυτοί- να δρουν παράλληλα και ενισχυτικά. Εμείς, που βρισκόμαστε μέσα σε αυτούς τους αγώνες, δε χρειαζόμαστε καμιά καθοδήγηση. Για εμάς δεν πρέπει να υπάρχουν σωστά και λάθη. Πρέπει να ακούμε ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη κ.ο.κ. και να βγάζουμε έτσι τα συμπεράσματά μας, να αναθεωρούμε τους τρόπους που βλέπουμε τα πράγματα και ό,τι και να κάνουμε, να πηγάζει από τους ίδιους μας τους εαυτούς, τόσο τους ατομικούς όσο και τους συλλογικούς εαυτούς μας. Με αυτούς τους τρόπους, τα αυτόνομα εγχειρήματα θα ενισχυθούν πρώτα-πρώτα από μέσα, θα είναι πολύμορφα και δυναμικά, θα είναι “προσιτά” στον καθένα και στην καθεμιά που έχει τις αμφιβολίες του.

Όσο για την αντιπαράθεση με την αριστερά, τον παραδοσιακό συνδικαλισμό και ό,τι αυτά τα δύο συνεπάγονται, υπάρχει μια απάντηση στο γιατί υπάρχουν αυτές οι διαφορές ανάμεσά μας. Δεν υπάρχει μόνο ο ένας δρόμος για κάπου. Υπάρχουν πολλοί. Και αν δεν υπάρχουν, θα τους ανοίξουμε! Δεν είναι τυχοδιωκτικό, ανέμελο ή ανώριμο. Είναι το πραγματικό, το υπαρκτό. Είναι αυτό που δε χρειάζεται την παρέμβαση αυτών με την εμπειρία. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, -και αυτό φαίνεται και στον τρόπο που μιλάει αυτός ο κόσμος- οι γνώστες, αυτοί που κατηγορούν για φετιχισμούς, για αυτιστική επαναστατικότητα και άλλα τέτοια ευφάνταστα, είναι αυτοί οι ίδιοι που παρατηρούν την κοινωνία απ’ έξω και έχουν τις “λύσεις” για αυτήν. Στην τελική, αν ξέρει κάποιος καλύτερα τις ανάγκες του και το τι χρειάζεται να κάνει, είναι ο ίδιος. Οι κινηματικές -αν θέλετε- πρακτικές τις συλλογικοποίησης των αναγκών, της κοινής δράσης για κοινά ζητήματα, της αλληλεγγύης σε πράγματα που είτε αφορούν είτε όχι το σύνολο της κοινωνίας είναι πρακτικές που και αυτές πηγάζουν από εσωτερική ανάγκη.

Για αυτό το λόγο, όχι απλά όλοι στους δρόμους, αλλά
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Όλα καταγράφονται ( δηλαδή επίσημα κιόλας )

Ένα νέο Σ/Ν προβλέπει την καταγραφή όλων των επικοινωνιών μας ( ίντερνετ, κινητά ( επίσημα πλέον ) , σταθερά ) καθώς και των συνευρέσεων σε ελεύθερους δημόσιους χώρους. Για το πρώτο μέρος, αυτό της ιντερνετικής επικοινωνίας, αφού υπάρχουν τόσο τα μέσα όσο και οι δυνατότητες, είναι καιρός να τους κάνουμε τη ζωή τόσο δύσκολη όσο κάνουν αυτοί τις δικές μας.

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να ενημερωθούμε για την κρυπτογράφηση των διαδικτυακών μας δεδομένων, να γνωρίζουμε τα βασικά στο πως μπορούμε να αποφύγουμε αυτές τις καταγραφές ώστε να μην είναι έγκυρες μέχρι κάποιον βαθμό και γενικότερα το πως μπορούμε να κρατάμε την ιδιοτικότητά μας στο ίντερνετ ανάμεσα σε μας και αυτούς που θέλουμε.

Όπου επεμβαίνει το κράτος, μόνο για καλό δεν είναι. Ας βάλουμε τις διαδικτυακές μας κουκούλες και ας χαόσουμε τους κυβερνόμπατσους όσο πιο πολύ γίνεται.

Πρόγραμμα κρυπτογράφησης δεδομένων και emails:
OpenPGP, και googlάρουμε “encryption”, “email encryption”.

Ψάξτε, ενημερωθείτε και θα τα ξαναπούμε για κάτι πιο ολοκληρωμένο.

Υ.Γ.: Τις επικοινωνίες μας δεν τις κρύβουμε γιατί φοβόμαστε ότι λέμε κάτι “παράνομο” αλλά γιατί κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ελέγχει και να γνωρίζει τον κοινωνικό κύκλο του καθενός μας και της καθεμιάς μας.

Για την ψηφιακή αυτονομία! ( Θέλει πολύ κουβέντα κι αυτό. )

Categories: ΔΡΩΜΕΝΑ

Τ.Ε.Ι. Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής

Ακολουθούν δύο κείμενα που αφορούν το  Τ.Ε.Ι. Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής.

ΤΟ ΤΕΙ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ!

Μετά από γενική συνέλευση που πραγματοποίησε ο φοιτητικός σύλλογος του ΤΕΙ Ρεθύμνου στις 14/4, το ΤΕΙ τελεί υπό κατάληψη. Οι λόγοι για τους οποίους ο σύλλογος πήρε αυτήν την απόφαση είναι η διαρκής υποβάθμιση του τμήματος μας.
Ένα ζήτημα που μας απασχολεί από την ίδρυση του τμήματος, είναι το κτηριακό. Οι εγκαταστάσεις στις οποίες στεγάζεται το ΤΕΙ Ρεθύμνου σαφώς και δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για τη διεξαγωγή του εκπαιδευτικού έργου. Υπάρχει σοβαρή έλλειψη σε αίθουσες διδασκαλίας καθώς και σε αίθουσες εργαστηρίων.
Ένα δεύτερο ζήτημα, είναι η έλλειψη εργαστηριακού εξοπλισμού. Επιπλέον, εξαιτίας της υποχρηματοδότησης, είναι αδύνατη η αντικατάσταση του φθαρμένου, λόγω παλαιότητας, εξοπλισμού κάτι που δυσχεραίνει την ομαλή διεξαγωγή των μαθημάτων.
Πέρα από τα προβλήματα που αναφέρονται παραπάνω, πριν το Πάσχα ανακοινώθηκε η απόλυση κάποιων καθηγητών μας. Κοινό μυστικό αποτελεί το γεγονός ότι ωρομίσθιοι καθηγητές διδάσκουν χωρίς να έχουν ανανεωθεί οι συμβάσεις τους και προφανώς χωρίς να πληρώνονται Εκτός από αυτό, μειώνονται οι ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων και οι ώρες διδασκαλίας των μόνιμων καθηγητών, ως μέτρο για την αντιμετώπιση της υποχρηματοδότησης. Όλα αυτά συνεπάγονται την αποδυνάμωση του πτυχίου μας λόγω της περικοπής των μαθημάτων. Κοινός παρονομαστής όλων των προαναφερθέντων προβλημάτων θεωρείται η συνεχής υποχρηματοδότηση του τμήματος.
Εφόσον το ΤΕΙ αποδυναμώνεται και στην πραγματικότητα αλλάζει κατεύθυνση το αντικείμενο σπουδών, οδηγούμαστε σε μείωση του αριθμού των εισαχθέντων, κάτι που προφανώς και έχει οικονομικό αντίκτυπο στην τοπική κοινωνία του Ρεθύμνου.
Μέσα σε όλη αυτήν την κατάσταση, εμείς οι σπουδαστές του ΤΕΙ Ρεθύμνου, θα υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας στην δωρεάν παιδεία μέσα από κλιμακούμενες κινητοποιήσεις. Παλεύουμε για να μην απολυθεί κανένας καθηγητής, για να μη γίνει καμία περεταίρω μείωση στην χρηματοδότηση, για να συνεχίσει το ΤΕΙ το εκπαιδευτικό του έργο.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΕΙ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το ΤΕΙ Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής τέλεσε υπό κατάληψη από την Τετάρτη 14/4 μέχρι και την Παρασκευή 16/4. Η ενέργεια αυτή ήταν μία πρώτη ένδειξη διαμαρτυρίας, γιατί το κλίμα που επικρατεί στο τμήμα μας είναι κάθε άλλο παρά εύφορο για τη διδακτική/εκπαιδευτική διαδικασία. Στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα όπως το κτιριακό και η συντήρηση του με κόπο αποκτηθέντος εξοπλισμού, έρχεται να προστεθεί η μείωση του προϋπολογισμού για το τμήμα μας.
Ήδη από την αρχή του εαρινού εξαμήνου, ωρομίσθιοι καθηγητές βρίσκονται στον “αέρα” καθότι δεν έχουν λάβει τη νέα σύμβαση τους. Και εδώ τα βαρυσήμαντα πλέον προβλήματα ξεκινούν. Διότι άλλο να γίνεται μάθημα με προβληματικό ή ακόμα και χωρίς εξοπλισμό και άλλο να μην υπάρχουν καθηγητές να διδάξουν το όποιο μάθημα. Σε καμία περίπτωση δεν προτιμούμε μόνο τους καθηγητές ή μόνο τον εξοπλισμό. Και οι δύο παράγοντες είναι εξίσου σημαντικοί καθώς το τμήμα, μας διδάσκει σε μεγάλο βαθμό την εφαρμογή των θεωρητικών γνώσεων που λαμβάνουμε.
Εφόσον λοιπόν, εμείς, ως φοιτητές που βρεθήκαμε στο ΤΕΙ Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής από επιλογή, θέλοντας να μορφωθούμε στα πλαίσια του οδηγού σπουδών του τμήματος που διαβάσαμε όταν επιλέγαμε τις σχολές που θα δηλώσουμε, απαιτούμε:
Να προσληφθούν επίσημα όλοι οι καθηγητές που δεν προσλήφθηκαν ακόμα.
Βρισκόμαστε στην κατάσταση να έχουμε σειρά προτεραιότητας στις λίστες αρκετών εργαστηρίων που είναι υποχρεωτικά, όπως επίσης κάποια εργαστήρια να είναι υπερπλήρη με αποτέλεσμα τη μη βέλτιστη απόδοση τόσο στην κατανόηση όσο και στην παράδοση. Αυτό έγκειται στην έλλειψη καθηγητών και των μειωμένων ωρών που ανατίθενται σε αυτούς για διδασκαλία.
Να ανανεωθούν όλες οι συμβάσεις με άμεση προοπτική μονιμοποίησης.
Διότι η μη ανανέωση των συμβάσεων εγκαίρως οδηγούν στη διακοπή λειτουργίας μαθημάτων που προκαλεί τη μη σωστή λειτουργία του τμήματος.
Να σταματήσει η εξοντωτική υποχρηματοδότηση του τμήματός μας.
Κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την κακή λειτουργία του και την υποβάθμιση των πτυχίων μας, όταν ήδη ιδιωτικές σχολές προσπαθούν να οικειοποιηθούν και να πουλήσουν “ισότιμα” πτυχία. Πτυχία που μπροστά στο πλήθος του γνωσιολογικού αντικειμένου που αποκτά ο απόφοιτος του τμήματός μας, δεν αντιστοιχούν παρά μόνο σε ένα πολύ μικρό κομμάτι του δικού μας πτυχίου.
Επί του πρακτέου, μαθήματα όπως “Ηχητική Κάλυψη Συναυλιών” που περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος των γνώσεων και των προβλημάτων που θα αντιμετωπίσουμε βγαίνοντας στην αγορά εργασίας, και “Πρωτόκολλα MASTERING” που αποτελεί την τελική διεργασία μίας ολοκληρωμένης μουσικής παραγωγής και που διδάσκεται στην Ευρώπη σε μόλις 3 πανεπιστήμια, υποβαθμίζονται συνεχώς με τη μείωση διδακτικών ωρών με συνέπεια τη γενική υποβάθμιση του επιπέδου των σπουδών.
Όπως είπαμε στην αρχή του κειμένου, η κατάληψη από 14/4 μέχρι και 16/4 ήταν μία πρώτη διαμαρτυρία. Αποφασίσαμε ως φοιτητικός σύλλογος του τμήματος Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, παράρτημα Ρεθύμνου), πως το μήνυμα του ότι θα αγωνιστούμε για αυτά που απαιτούμε εστάλη. Για αυτό, η πρώτη μορφή αγώνα έληξε. Συνεχίζουμε με νέες μορφές τη διαμαρτυρία μας και δε θα σταματήσουμε εδώ. Απαιτούμε τα αυτονόητα και θα παλέψουμε για αυτά.
Φοιτητικός Σύλλογος τμήματος Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής
Categories: ΔΡΩΜΕΝΑ

Και μη νομίσετε ποτέ πως νικήσατε

04/03/2010 1 comment
Και μη νομίσετε ποτέ πως νικήσατε… Ούτε για μια στιγμή. Ο αγώνας χτυπιέται στα πλευρά, στο κεφάλι, παντού. Αλλά, δυστυχώς για εσάς, δεν το βάζουμε κάτω. Δε θα το βάλουμε ποτέ. Εμείς επιλέξαμε για ζωή μας τη διεκδίκηση της ελευθερίας μας και της αξιοπρέπειάς μας. Καθώς εσείς που υπερασπίζεστε αυτή τη σαπίλα της σημερινής κοινωνίας, την οποία και αποδέχεστε, είστε κυριολεκτικά οι δούλοι της.

16-2-2010, μία ακόμα κρατική δολοφονία. Θύμα ένας περαστικός. Θύτης; Ποιος άλλος; Ένας μπάτσος δολοφόνος. 3 ώρες το πτώμα στο δρόμο πεσμένο. Η αηδία ξεχειλίζει. Θάψιμο από τα ΜΜΕ. Τι περίμενες άλλωστε; Να αναδείξουν το θέμα; Ποιοι; Τα τσιράκια της εξουσίας; Δε συγχωρούμε. Δεν ξεχνάμε. Οι νεκροί, μας θυμίζουν τι πάει να πει εξουσία. Μία έννοια που αν και υπάρχει χρόνια στα λεξικά, ποτέ δεν έδωσε δικαιολογία για την ύπαρξή της. Τι δικαιολογία να δώσει άλλωστε; Ότι χτυπάμε τους αντιδρώντες για τη διατήρηση του πολιτεύματος, που είναι δίκαιο και καλό; Αν μη τι άλλο, για γέλια και μόνο είστε. Οι αντιφάσεις κάνουν πάρτυ σε ένα κλίμα ορθολογισμού. Είναι να τρελαίνεσαι…

Για αυτό το είπαμε. Και το αποφασίσαμε. Θα φωνάξουμε στον κόσμο την αδικία. Γιατί και ο κόσμος είναι μάρτυρας αυτής. Τα ξέρει και αυτός. Για αυτό μαζευτήκαμε στην πλατεία. Ξεκινήσαμε πορεία στη γειτονία. Περάσαμε από το σημείο της δολοφονίας. Φωνάξαμε. ΕΝΝΙΑ ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΟΝ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ, ΑΙΣΘΗΜΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ. Και φυσικά ο κόσμος άκουσε. Θυμήθηκε το τι έγινε. Αλλά προς το τέλος της πορείας, κάποιοι εξαγριώθηκαν. Κάποιοι είχαν εντολές για να εξαγριωθούν. Κάποιοι διατάχθηκαν να σπάσουν την πορεία. Κάποιοι ήρθαν να επιβάλλουν την “τάξη” της εξουσίας. Αυτοί οι κάποιοι με περίσσιο θάρρος και χαρά για το έργο τους, μας επιτέθηκαν. Απρόκλητα. Απροκάλυπτα. Αδίστακτοι υπερασπιστές της εξουσίας. Και όχι μόνο. Ο υπερβολικός ζήλος τους έφτασε μέχρι το κόκκαλο κάποιου. Άλλος, με τα δόντια του αφαίρεσε τα σκουλαρίκια από αυτιά διαδηλωτή. Σε άλλον, κρότου-λάμψης βόμβα έσκασε στην πλάτη. Φωτιά πήρε και αυτός. Τόση βία στο βωμό του πολιτεύματος και του κράτους.
Και μετά ήρθαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Οι φωνές της πορείας μετατράπηκαν σε μολότοφ βόμβες, σε επιθέσεις κατά αστυνομικών. Μόνο και μόνο για να πουν πως είχαν λόγο για το ξύλο που έδωσαν. Γιατί; Ο άχρηστος, πανίβλακας και επικίνδυνος για όλους μπάτσος από την ομάδα Δέλτα τι έκανε; Τράκαρε ο ηλίθιος με άλλον, δικός του και αυτός, της φάρας του, και είπε να μετατρέψει το τρακάρισμά του. Φυσικά! Πλέον, του επιτεθήκαμε! Μα φυσικά! Πως αλλιώς; Να παραδεχτεί την ασχετοσύνη του; Τη βλακεία του; Γιατί; Δε χρειάζεται. Στο κάτω κάτω, πρέπει να δικαιολογήσουν ό,τι έκαναν. 11 άτομα μας φτάνουν.
Αλλά και πάλι, αποσιωπάται το γεγονός. Τόσο της δολοφονίας όσο και της καταστολής. Οι δολοφόνοι ζουν αμέριμνοι. Αλωνίζουν στην πόλη, θα πυροβολήσουν, θα συλλάβουν, θα χτυπήσουν. Όποιον δουν. Δεν τους νοιάζει. Εμείς είμαστε αναλώσιμοι. Για τρεις κι εξήντα βρίζουν, χτυπούν, δολοφονούν. Να σταματήσουμε να φωνάζουμε; Αμ δε! Αν και το μίσος δεν αντιπροσωπεύει ανθρώπους σαν εμάς, όταν στέκεστε μπροστά μας προασπίζοντας την εξουσία, το κράτος, τη δημιοκρατία, το πολίτευμα και ό,τι άλλο μας εκμεταλλεύεται, θα το προτάσσουμε εναντίων σας.
25 ΧΡΟΝΩΝ ΝΕΚΡΟΣ, ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΟ
Με αγάπη και αλληλεγγύη
στους σύντροφους
και στους συναγωνιστές
Categories: ΔΡΩΜΕΝΑ