Είναι οι μπάτσοι παρεξηγημένα όντα;

Πριν πούμε τι είναι ο μπάτσος σαν χαρακτηριστικό θα ήταν θεμιτό να ορίσουμε ποιος είναι ο μπάτσος!

Ο μπάτσος, άραγε, είναι αυτός που σε σαπίζει στο ξύλο; Είναι ο γραφειοκράτης στην υπηρεσία που σε προωθεί στον εισαγγελέα; Είναι ο ασφ-αλήτης που σε γραπώνει; Είναι αυτός που σε φωτογραφίζει και σου παίρνει δακτυλικά αποτυπώματα; Είναι οι “αντι”τρομοκρατικές δυνάμεις; Είναι ο τροχονόμος; Είναι ο ΟΠΚΕ ή ο ΕΙΔΑΣΥΔΕ; Είναι ο ζητάς, ο δελτάς, ο διάς; Είναι ο αξιωματικός υπηρεσίας και οι λοιποί καπελάκηδες; Είναι αυτοί που δίνουν τις εντολές για να σου επιτεθούν όλοι ή κάποιο από τους παραπάνω;

Με αυτό το ερώτημα ως πρωταρχικό έχουμε στα χέρια μας ένα συμπέρασμα που βοηθάει αρκετά. Όλοι αυτοί έχουν επιλέξει να βρίσκονται απέναντί μας. Με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο. Σήμερα και τώρα. Δεν μπορούμε να κρίνουμε τις επιλογές, τις ζωές, τα βαθύτερα πιστεύω του καθενός από όλους αυτούς ως άτομα γιατί δε βρίσκονται μπροστά μας ως άτομα αλλά ως ένας θεσμός που έχει συγκεκριμένες λειτουργίες και προασπίζει συγκεκριμένα πράγματα.

Ίσως είναι νωρίς να το πούμε αυτό ( νωρίς με την έννοια του ότι δεν έχουν παρατεθεί ίσως αρκετά επιχειρήματα ) αλλά ο μόνος τρόπος για να δούμε κάποιον/α από όλους αυτούς που απαρτίζουν αυτούς τους θεσμούς-μηχανισμούς είναι εφόσον αρνηθούν να τους στηρίζουν έμπρακτα.

Είναι κάπως περίεργο αλλά η αντικειμενικότητα, όσο υποκειμενική και να είναι, δεν μπορεί να λέει ότι το θεσμικό όργανο κάνει κάτι που στην πραγματικότητα δεν πιστεύει γιατί στην ουσία το στηρίζει και όντως το κάνει. Το αποτέλεσμα είναι η πράξη. Δεν μπορούμε να πούμε πως “εντάξει ρε παιδιά αφού αυτός είναι μαζί μας…” γιατί στο δρόμο όπου και εκεί κρίνεται η πραγματικότητα είναι απέναντί μας. Κι αν όχι σε αυτή τη βάρδια, σε μία από τις επόμενες.

Επομένως, ο μπάτσος της προηγούμενης τρίτης στιγμιαία, διότι δεν ξέρουμε το παρόν του μετά από εκείνη τη μέρα, ήρθε όντως με το μέρος του λαού/αγανακτισμένων/αγωνιζόμενων. Ο ματατζής με το λογοτεχνικό blog όμως είναι ματατζής, άρα και όργανο αυτού του θεσμού. Άρα και απέναντί μας. Και όχι μόνο από την οπτική τη δικιά μας. Για να το θέσουμε καλύτερα, μας βλέπει, με όρους δρόμου, απέναντί του και στέκεται εκεί. Μπορεί να μη βαράει πολύ, αλλά είναι εκεί.

Στους παραπάνω δεν πρέπει ξεχνάμε τους κατ’ εξοχήν δολοφόνους, τους λιμενόμπατσους.

Advertisements
Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ

Τα τελευταία λόγια ενός μαρκαδόρου…

27/06/2011 1 comment

ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΦΙΣΑ ΚΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ
ΓΡΑΨΙΜΟ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΕΙΝΑΙ
Η ΕΚΦΡΑΣΗ “ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ” ΚΙ ΟΧΙ ΜΙΑ
ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΠΡΑΞΗ.

ΕΝΑΣ ΜΑΡΚΑΔΟΡΟΣ ΔΥΟ (2) ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΥ ΞΕΨΥΧΑΕΙ

Τα τελευταία λόγια ενός μαρκαδόρου...

Categories: ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ

Ως πότε θα λέμε “ως πότε…”;

23/05/2011 2 comments

Ως πότε, λοιπόν, θα λέμε “ως πότε…” για τα πάντα; Πόσος καιρός πέρασε από τότε που άρχισαν κάποια πράγματα να ενοχλούν, να εκνευρίζουν, να στεναχωρούν, να αγχώνουν, να οδηγούν κόσμο στην απόγνωση; Δε θα γίνει λόγος για το μνημόνιο ή τα μέτρα. Το παιχνίδι παιζόταν από παλιά και αν δεν το γνώριζε κάποιος, πλέον με μια λοξή ματιά πίσω στο χρόνο μπορεί να το αντιληφθεί.

Ήταν κάτι εποχές “ήρεμες” που πέρασαν όμως. Εποχές που ο καθένας, και καλά, μπορούσε να πραγματοποιήσει το “όνειρό” του. Ο τρόπος που το καπιταλιστικό μοντέλο ανάπτυξης εγκαταστάθηκε πάνω από τα κεφάλια του κοσμάκη ήταν τέτοιος που δημιούργησε μουδιάσματα και στη συνέχεια τις ψευδαισθήσεις. Και σε αυτό συνέβαλαν και χρησιμοποιήθηκαν όλα τα μέσα. Μα όλα όμως!

Η κατανόηση του πώς και η μετέπειτα ανάλυση του γιατί έγινε ότι έγινε, όχι με οικονομικούς αλλά με πολιτικούς όρους κυρίως, είναι σημαντική για να αντιληφθεί κανείς την πραγματική κατάσταση. Όχι, δηλαδή, το ότι το κεφάλαιο και το κράτος κλέβει τον κόσμο έτσι απλά κι αόριστα αλλά πως τον έκλεβε και παλιότερα και θα συνεχίσει να το κάνει όσο ο κόσμος ανέχεται το κεφάλαιο και το κράτος.

Αυτές ως κεκτημένες γνώσεις από μόνες τους δεν είναι η λύση κανενός προβλήματος. Πρέπει αυτές να συλλογικοποιηθούν, να παρουσιαστούν, να σχολιαστούν, να συζητηθούν και να αναλυθούν. Το ζήτημα είναι όλα τα προηγούμενα να έχουν ως κοινό παρανομαστή το συλλογικό. Και το πραγματικά συλλογικό θέλει την οριζόντια οργάνωση ως τρόπο οργάνωσης και όχι ιεραρχικές δομές όπου κάποιο υποκείμενο έχει το παραπάνω δικαίωμα από κάποιο άλλο. Όταν από τη συλλογικοποίηση της γνώσης φτάσει η διεξαγωγή μιας συζήτησης πάνω σε αυτή, τότε θα βγουν και τα συμπεράσματα που θα είναι και ο πρώτος καρπός αυτής της διαδικασίας.

Μετά από την παραπάνω διαδικασία θα προκύψει το ερώτημα “ε και;”. Τα πράγματα είναι απλά. Τα υποκείμενα πλέον κατέχουν κάποιο μέρος της γνώσης και είναι σε θέση να κρίνουν τι θέλουν και τι δε θέλουν από αυτή την κατάσταση. Αυτή η διαπίστωση θα δημιουργήσει την αντιδραστικότητα σε ό,τι δε θέλουν τα υποκείμενα και στη συνέχεια θα μεταφραστεί σε ανάγκη για δράση. Έχοντας περάσει ήδη μια φορά από τη διαδικασία του συλλογικού, μπορούν να δημιουργηθούν συλλογικότητες όπου πλέον που θα έχουν ως στόχο τη δράση. Ο τρόπος οργάνωσης μεταξύ αυτών των ομάδων είναι επίσης ένα σημαντικό σημείο. Πρέπει να υπάρχουν οι δεσμοί, οι σχέσεις, που θα επιτρέπουν στις ομάδες να οργανώνονται και να αναλαμβάνουν από κοινού δράσεις.

Ε, τώρα αν το “ως πότε θα αυτό” και το “μέχρι πότε θα το άλλο” γίνουν “μέχρι πότε δε θα οργανωνόμαστε”, ε! άξιοι των επιλογών μας είμαστε όλοι.

Γιατί αν υπάρχει κάτι που μπορεί να “σώσει” το λαό, αυτό είναι ο ίδιος ο εαυτός του ή αλλιώς…

αν υπάρχει ελπίδα, αυτή βρίσκεται στους προλετάριους“,
Τζορτζ Όργουελ.

Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ

..!

19/03/2011 1 comment

Και έτσι που βρέθηκε η συνέχεια και το βήμα πάτησε καλά. Αυτή η μετάβαση από τον έναν server στον άλλον έγινε σίριαλ. Έλεος δηλαδή!

Το παλιό blog θα μείνει εκεί να παλειώσει κι άλλο και να σκονιστεί.

Και πάλι… καλωσήρθατε!

…asxetos

Βρε βρε βρεεεε… καλώς τον/την/τες/τους/τα/το

Λοιπόν! Όπως λέει ο τίτλος ( και τι τίτλος, ε; ) καλώς ήρθατε.

Το παλιό blog θα υπάρχει μέχρι 21-03-2011 αν δεν παιχτεί μαλακία από το κράτος.

Λοιπόν! Εδώωω είμαστεεεε!

Categories: anakoinwseis

Όλα καταγράφονται ( δηλαδή επίσημα κιόλας )

Ένα νέο Σ/Ν προβλέπει την καταγραφή όλων των επικοινωνιών μας ( ίντερνετ, κινητά ( επίσημα πλέον ) , σταθερά ) καθώς και των συνευρέσεων σε ελεύθερους δημόσιους χώρους. Για το πρώτο μέρος, αυτό της ιντερνετικής επικοινωνίας, αφού υπάρχουν τόσο τα μέσα όσο και οι δυνατότητες, είναι καιρός να τους κάνουμε τη ζωή τόσο δύσκολη όσο κάνουν αυτοί τις δικές μας.

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να ενημερωθούμε για την κρυπτογράφηση των διαδικτυακών μας δεδομένων, να γνωρίζουμε τα βασικά στο πως μπορούμε να αποφύγουμε αυτές τις καταγραφές ώστε να μην είναι έγκυρες μέχρι κάποιον βαθμό και γενικότερα το πως μπορούμε να κρατάμε την ιδιοτικότητά μας στο ίντερνετ ανάμεσα σε μας και αυτούς που θέλουμε.

Όπου επεμβαίνει το κράτος, μόνο για καλό δεν είναι. Ας βάλουμε τις διαδικτυακές μας κουκούλες και ας χαόσουμε τους κυβερνόμπατσους όσο πιο πολύ γίνεται.

Πρόγραμμα κρυπτογράφησης δεδομένων και emails:
OpenPGP, και googlάρουμε “encryption”, “email encryption”.

Ψάξτε, ενημερωθείτε και θα τα ξαναπούμε για κάτι πιο ολοκληρωμένο.

Υ.Γ.: Τις επικοινωνίες μας δεν τις κρύβουμε γιατί φοβόμαστε ότι λέμε κάτι “παράνομο” αλλά γιατί κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ελέγχει και να γνωρίζει τον κοινωνικό κύκλο του καθενός μας και της καθεμιάς μας.

Για την ψηφιακή αυτονομία! ( Θέλει πολύ κουβέντα κι αυτό. )

Categories: ΔΡΩΜΕΝΑ

Μετακόμιση ή όχι;

27/12/2010 1 comment

Κατόπιν ωρίμου σκέψεως (!!!) και λοιπών στοχασμών (???), το blog λέει να μετακομίσει στο wordpress.com . Λόγοι; Πολλοί και διάφοροι! Η τελική απόφαση εξαρτάται από μια πολύ σημαντική λεπτομέρια. Πρέπει, λοιπόν, να παρθεί απόφαση για το αν η παυλίτσα ανάμεσα στο “ektos” και το “8ematos” είναι σημαντική για το blog!

Μέσα σε τέτοια σύγχυση προς το παρόν γίνεται η εξευρεύνηση του wordpress.com !

Νεότερα, σύντομα!

Categories: anakoinwseis